Czynniki determinujące zachowanie managera

Czynniki determinujące zachowanie manageraJakie czynniki determinują zachowania managera?

Istnieje wiele czynników, które znacząco wpływają na zachowanie kierownika. Czynniki te można podzielić na trzy podstawowe grupy: czynniki związane z osobą kierownika, czynniki związane z jego podwładnymi oraz czynniki sytuacyjne.

Osoba kierownika

Do pierwszej z wymienionych grup zalicza się cechy osobowości kierownika, jego wiedzę i doświadczenie, posiadane umiejętności oraz system wartości.

To właśnie od tych czynników w głównej mierze zależy sposób w jaki będzie się zachowywać kierownik. Od jego cech charakteru zależy bowiem, to w jaki sposób będzie on zarządzać swoimi pracownikami oraz jak będą wyglądały relacje na linii przełożony-podwładny. Przykładowo, jeśli kierownik jest człowiekiem z ogromną wiedzą, popartą odpowiednim doświadczeniem, a dodatkowo upartym i pewnym siebie, to może się okazać, iż będzie on podejmować wszystkie decyzje samodzielnie, bez konsultacji ze swoimi podwładnymi.

Jeśli natomiast menedżer nie wierzy we własne umiejętności i przekonania, ulega presji otoczenia to pracownicy z łatwością będą nim manipulować, przekonując go do swoich racji i forsując swoje zdanie w określonych sprawach. Osobiste preferencje kierownika będą też wpływały na sposób komunikacji i porozumiewania się z zespołem. To menedżer ustala, czy stosunki te będą partnerskie i przyjazne, czy też bardziej formalne i służbowe. Odmienna też będzie reakcja kierownika na rzeczy dziejące się w danym przedsiębiorstwie.

Czynniki związane z podwładnymi

Czynniki związane z podwładnymi w znacznej mierze odpowiadają determinantom związanym z osobą kierownika. Mianowicie są nimi: cechy osobowości podwładnych, ich wiedza, umiejętności i doświadczenie, a także predyspozycje do wykonywania danego zawodu i pełnienia określonych funkcji. Nie bez znaczenia jest też dążenie do podwyższania kwalifikacji oraz zdolność do podporządkowania się normom i regułom panującym w organizacji. Stopień doświadczenia pracownika może uwarunkować jego zakres obowiązków i metody wykonywania zadań zleconych mu przez menedżera. Jeżeli pracownik jest niedoświadczony możliwe jest, że zaufanie kierownika będzie w stosunku do niego bardzo ograniczone. Będzie to najprawdopodobniej skutkować ograniczeniem możliwości podejmowania własnych decyzji, narzuceniem określonych metod pracy, a także ścisłą kontrolą.

Analogicznie, jeśli pracownik posiada znaczne doświadczenie i dobrze wywiązuje się ze swoich obowiązków, kierownik ufa mu w znacznie większym stopniu, a co za tym idzie pozwala mu wykonywać pracę w dowolny sposób, a kontrolę ogranicza jedynie do sprawdzenia końcowych efektów. Istotne są też cechy charakteru pracowników. Jeśli pracownicy są kreatywni, chętni do pracy, otwarci na nowe doświadczenia, przełożony jest do nich nastawiony pozytywnie, motywuje i nagradza podwładnych za prawidłowe postawy i osiągnięcia. Z kolei brak jakiegokolwiek zaangażowania i unikanie pracy mogą skutkować złą atmosferą pracy oraz efektami niezadowalającymi kierownika. Będzie to powodować nerwowość i napięcie przełożonego, negatywne relacje z zespołem i zanik zaufania. Ponadto będzie stosował kary w celu motywacji podwładnych i zmuszenia ich do pracy.

Sytuacje

Ostatnią grupą są czynniki sytuacyjne, które nie zależą bezpośrednio ani od podwładnych, ani od przełożonego, jednak mają znaczący wpływ na jego zachowanie. Zalicza się do nich preferowany w organizacji styl kierowania, wszelkie wymogi formalne, kulturę organizacyjną, a także wielkość, spójność i rodzaj grup pracowniczych oraz charakter wykonywanych przez nie zadań. Kierownicy, szczególnie średnich i najniższych szczebli, nie mają innego wyjścia - muszą dostosować się do odgórnie narzuconych norm, reguł i zasad. Nawet jeśli mają swoją wizję sprawowania władzy, a jest ona niezgodna z zasadami przedsiębiorstwa, muszą ją zmodyfikować. Na przykład jeśli menedżer przejawia skłonność do autorytarnego stylu kierowania, a w przedsiębiorstwie panuje przekonanie, że podwładni też mają prawo głosu i powinni brać udział w podejmowaniu decyzji, to kierownik musi to w swoim zachowaniu uwzględnić.

Zachowanie kierownika jest uwarunkowane wieloma czynnikami, o mniejszej lub większej sile oddziaływania. Jednak niezależnie od tego jaki jest to czynnik, czy ten bezpośrednio związany z osobą kierownika, czy ten wynikający z jego otoczenia, każdy z nich jest niezwykle istotny, niesie za sobą określone konsekwencje i w pewnym stopniu determinuje zachowanie kierownika.

Komentarze